De Sleur:
Dagen gaan voorbij gewoon alsof het niks is, een gemiddelde dag bestaat doorgaans uit: met moeite opstaan, aankleden en naar de trein. Daar zitten (vaak naast een man die denkt dat hij enorm geschapen is en daarom bijna in de split op het bankje zit waardoor ik steeds verder naar het raampje kruip om mijn been niet in contact te laten komen met die van hem) tot dat ik in Amsterdam aankom.
Vervolgens lopen naar het pontje( waarvoor ik de weg over moet steken, en op de een of andere manier staat het licht altijd op rood als ik er ben, dan over het zebrapad bij het fietspad, waar Amsterdamse fietsers niet snappen wat die witte streepjes op de weg nou precies betekenen. Waarna het pontje wegvaart en ik moet wachten op de volgende) Zoeken naar mijn fiets en op weg naar het werk. Waar ik mijn fiets in het rek zet, 3 trappen oploop, een houten vlonder dek oversteek de deur open de lift 1 etage naar boven neem en mijn kantoor open. Dan werk ik 8 uurtjes heb 4 rook pauzes, loop de trap weer af naar mijn fiets, stap op naar het pontje, ga naar de overkant wacht 20 minuten op mijn treinzit in de trein naast mensen die weer te breed zitten en te veel praten, kom op het station aan en ga naar huis. Daar maak ik wat te eten voer de katten, en plof op de bank, fiets naar een vriendin of kruip achter de pc. Vervolgens is het tijd om te slapen en dat was mijn week.
Oplossing?
Spannend hé? Nee vond ik nou ook niet echt. Maar nu komt het, je hebt films en je hebt films. Nou kijkt vriendinnetje F heel vaak naar films en geeft ze me vaak tips die ik braaf opvolg omdat wij vrijwel altijd dezelfde films leuk vinden.
Oplossing!
Dus " kinderfilm" Twilight over de relatie tussen een Highschool jongen en een Highschool meisje van rond de 17 ( stiekem zijn ze 19 en 22, ik heb het even opgezocht om IMDB :P ) en de Highschool jongen is puur toevallig een vampier. Vreselijk saai niet?? nee!! De spanning tussen de hoofdrolspelers is gewoon echt sexy. Er gebeurd weinig, ze zoenen 2 keer in de film en het is allemaal degelijk Amerikaans preuts zoals het hoort, maar dit is dan weer zo een film waar je de spanning voelt en mee maakt in plaats van dat er allemaal onblote ledematen voor je neus voorbij vliegen. Zo een gezonde dosis suggestieve sexyheid... enfin je kent het wel.
Waar gaat dit heen vraag je, je af?? Dat deed ik net namelijk ook even..
Die spanning al is het in een film, doet mijn hoofd weer op volle toeren draaien, de regelmaat en de sleur van alle dag wordt op zo een moment even vergeten, en mijn fantasie neemt mij mee op een wereld reis vol mogelijkheden en ontmoetingen. Dat soort momenten maken het leven weer even spannend en planten het zaadje voor avontuur, voor nieuwe dingen. Zoals weer eens tot over je oren verliefd willen worden, iets nieuws te gaan doen een andere weg in te slaan. Te ont-sleuren!!!
En weer terug:
En zo raasde mijn fantasie er weer op los, ik schrijf dit uiteraard vanaf mijn werkplek in het kantoor waar ik drie trappen voor omhoog moest gaan, een etage omhoog met de lift, waarvoor ik het pontje heb gemist, naast een man gezeten die in de split zat, en moeite heb gehad met opstaan vanmorgen....
maandag 6 april 2009
maandag 30 maart 2009
Een lang weekend sprookje, ofzoiets
Afgelopen vrijdag had ik een vrije dag opgenomen, gezien het afgelopen weekend ontzettend lekker weer was vond ik dat ik mijn vader aan zijn belofte ging herinneren over een lounge set voor op mijn balkon.
Mijn vader (de schat) is gelijk achter internet gekropen en heeft de lounge set voor mij besteld, en ja afgelopen vrijdag zou deze worden bezorgd. Het leuke van bezorg diensten is echter dat ze nooit een tijdsindicatie geven, dus ik nam een vrije dag!
Verwachtingen voor vrijdag: hele dag wachten op lounge set voor balkon, vreselijk weer.
Uitkomst: In tegenstelling tot mijn verwachtingen liep het helemaal anders! Ik ontwaakte omstreeks 8 uur 's ochtends terwijl ik de wekker om half 9 had gezet. Ik kleedde mij aan (lees: jogging broek, vestje en sloffen) gooide een haarband in mijn haar en liep naar beneden, daar maakte ik een heerlijk kopje koffie voor mijzelf en opende de gordijnen aan de straat kant. Geheel tegen mijn gewoonte in bleef ik daar even staan kijken. Tot mijn verbazing zag ik daar om 08:15 uur een man lopen met een hele grote doos, dat kon bijna niet anders als mijn lounge set zijn en ja hoor! Dus op vrijdag op mijn vrije dag heb ik wel geteld een kwartier gewacht op mijn bezorger en raad eens... het was nog stralend weer ook!
Verwachting voor zaterdag: Naar de markt met patricia, daarna shoppen in bataviastad, naar Almere voor een drankje met Annabelle en slecht weer.
Uitkomst: Rond half 11 zat ik klaar om naar de stad te gaan, vrolijk te wachten op Patricia, ze was laat dat vond ik niks voor haar gezien ze de weken daarvoor altijd netjes op tijd was voor onze markt date's. Na het smsje wat ze de vorige dag had verstuurd nog eens nagelezen te hebben kwam ik erachter dat ze niet laat was maar dat ik vroeg was..... oeps.
Om 11 uur gingen we dan op pad. In plaats van markt werd het Pallazzo, Bataviastad en AH in de Kempenaar. Mijn buit bestond uit 4 madeliefjes voor op de loungeset salontafel. Een houten schaaltje uit de koopjes hoek (er was een hoekje uit quel Horror!!) en een plantje met gele bloemetjes die je ergens aan kan hangen. ik was blij! In bataviastad nog een 3tal Dvd's mee genomen en bij de AH, nou ja dat is niet erg interessant :)
Oud als ik ben was ik daarna best wel moe, tevens had ik vreselijke spierpijn van het omhoog dragen van de loungeset dus gingen we lekker een van mijn aangeschafte filmpjes bekijken bij mij op de bank. Later die dag kwam elisa nog even langs, ze was me vrijdag helemaal vergeten. We hebben lekker op het balkon gezeten en koekjes uit mijn koopjes schaaltje gegeten want het was weer mooi weer. 's avond naar Almere ging niet door, sorry Annabelle ik vergat te bellen.....
Verwachting voor zondag: Niks!! En vreselijk weer
Uitkomst: Na eerst luttele uren mij kostelijk vermaakt te hebben met het totaal zinloze spelletje Farm Frenzy pizza deluxe ben ik eens in mijn kast gaan kijken. Daar zag ik dat er nog wat repareer werk was, en als ik dat even zou doen dan had ik weer vier nieuwe broeken... Dus gedaan en weer helemaal happy met mijn broeken die ik wel al had maar niet meer aan kon maar nu dankzij een strijkijzer en een plaklintje weer wel!
Voorheen had ik aan schoenen een paar korte zware laarsjes en een paar hoge zwarte laarzen maar vanwege mijn koop gedrag (lees: maximaal 3 tientjes bij de van haren) waren deze beiden stuk. Ik zat al helemaal in de stress, want ook ik heb een financiële crisis. Maaaar wat vond ik nu achterin de kast, een paar mooie leren korte laarsjes, met hoge hak, die ik niet voor maximaal 3 tientjes bij de van haren had gekocht maar voor net even wat meer bij de Ziengs..
Dus ik ben zondag 4 broeken en 1 paar laarzen rijker geworden zonder de deur uit te gaan of 1 cent te besteden:)
Wat een leuk geweldig weekend!! Met zon! En dat met de wisseling van winter naar zomertijd...
P.s. vanmorgen (maandag) ontdekte ik waarom ik de laarsjes nooit aan had, men wat zitten ze kut!!
Mijn vader (de schat) is gelijk achter internet gekropen en heeft de lounge set voor mij besteld, en ja afgelopen vrijdag zou deze worden bezorgd. Het leuke van bezorg diensten is echter dat ze nooit een tijdsindicatie geven, dus ik nam een vrije dag!
Verwachtingen voor vrijdag: hele dag wachten op lounge set voor balkon, vreselijk weer.
Uitkomst: In tegenstelling tot mijn verwachtingen liep het helemaal anders! Ik ontwaakte omstreeks 8 uur 's ochtends terwijl ik de wekker om half 9 had gezet. Ik kleedde mij aan (lees: jogging broek, vestje en sloffen) gooide een haarband in mijn haar en liep naar beneden, daar maakte ik een heerlijk kopje koffie voor mijzelf en opende de gordijnen aan de straat kant. Geheel tegen mijn gewoonte in bleef ik daar even staan kijken. Tot mijn verbazing zag ik daar om 08:15 uur een man lopen met een hele grote doos, dat kon bijna niet anders als mijn lounge set zijn en ja hoor! Dus op vrijdag op mijn vrije dag heb ik wel geteld een kwartier gewacht op mijn bezorger en raad eens... het was nog stralend weer ook!
Verwachting voor zaterdag: Naar de markt met patricia, daarna shoppen in bataviastad, naar Almere voor een drankje met Annabelle en slecht weer.
Uitkomst: Rond half 11 zat ik klaar om naar de stad te gaan, vrolijk te wachten op Patricia, ze was laat dat vond ik niks voor haar gezien ze de weken daarvoor altijd netjes op tijd was voor onze markt date's. Na het smsje wat ze de vorige dag had verstuurd nog eens nagelezen te hebben kwam ik erachter dat ze niet laat was maar dat ik vroeg was..... oeps.
Om 11 uur gingen we dan op pad. In plaats van markt werd het Pallazzo, Bataviastad en AH in de Kempenaar. Mijn buit bestond uit 4 madeliefjes voor op de loungeset salontafel. Een houten schaaltje uit de koopjes hoek (er was een hoekje uit quel Horror!!) en een plantje met gele bloemetjes die je ergens aan kan hangen. ik was blij! In bataviastad nog een 3tal Dvd's mee genomen en bij de AH, nou ja dat is niet erg interessant :)
Oud als ik ben was ik daarna best wel moe, tevens had ik vreselijke spierpijn van het omhoog dragen van de loungeset dus gingen we lekker een van mijn aangeschafte filmpjes bekijken bij mij op de bank. Later die dag kwam elisa nog even langs, ze was me vrijdag helemaal vergeten. We hebben lekker op het balkon gezeten en koekjes uit mijn koopjes schaaltje gegeten want het was weer mooi weer. 's avond naar Almere ging niet door, sorry Annabelle ik vergat te bellen.....
Verwachting voor zondag: Niks!! En vreselijk weer
Uitkomst: Na eerst luttele uren mij kostelijk vermaakt te hebben met het totaal zinloze spelletje Farm Frenzy pizza deluxe ben ik eens in mijn kast gaan kijken. Daar zag ik dat er nog wat repareer werk was, en als ik dat even zou doen dan had ik weer vier nieuwe broeken... Dus gedaan en weer helemaal happy met mijn broeken die ik wel al had maar niet meer aan kon maar nu dankzij een strijkijzer en een plaklintje weer wel!
Voorheen had ik aan schoenen een paar korte zware laarsjes en een paar hoge zwarte laarzen maar vanwege mijn koop gedrag (lees: maximaal 3 tientjes bij de van haren) waren deze beiden stuk. Ik zat al helemaal in de stress, want ook ik heb een financiële crisis. Maaaar wat vond ik nu achterin de kast, een paar mooie leren korte laarsjes, met hoge hak, die ik niet voor maximaal 3 tientjes bij de van haren had gekocht maar voor net even wat meer bij de Ziengs..
Dus ik ben zondag 4 broeken en 1 paar laarzen rijker geworden zonder de deur uit te gaan of 1 cent te besteden:)
Wat een leuk geweldig weekend!! Met zon! En dat met de wisseling van winter naar zomertijd...
P.s. vanmorgen (maandag) ontdekte ik waarom ik de laarsjes nooit aan had, men wat zitten ze kut!!
vrijdag 20 februari 2009
samenspel
Het is waar wat ik soms lees of wat mensen soms wel zeggen, je kunt heel goed eenzaam zijn met veel mensen om je heen.
Ik weet niet goed wat hett is of waarom het is, maar ik lijk me op de een of andere manier niet meer thuis te voelen in mijn eigen omgeving.
Ik heb hele leuke en lieve vrienden, maar ik heb constant het gevoel dat ik er niet echt bij pas en mijn best moet doen om mee te kunnen gaan in gesprekken en omgang.
Soms zit ik erbij en weet ik niet meer wat ik moet doen of moet zeggen. Het voelt als een toneelstukje wat ik aan het opvoeren ben, alsof niemand echt weet wie ik echt ben.
Waarom doe ik dit soort dingen? ligt dit aan mij? Voel ik mij niet meer thuis in mijn vertrouwde omgeving, bij mijn vertrouwde mensen?
Ik weet ook niet hoe het komt, ik weet niet hoe ik er vanaf kom.
Op dit soort momenten wil ik altijd weg, zet ik vraagtekens bij vriendschappen en relaties. Ik zoek bevestiging, ik wil dat mensen mij echt leren kennen en mij aardig vinden om wie en hoe ik ben en niet om het toneelstukje wat ik opvoer.
Ik heb vaker last van dit soort momenten, het is als de droom die ik had toen ik klein was, de hele dag was een droom en als je 's nachts ging slapen begon de echte wereld pas.
Zo nu en dan komt mijn ware ik boven in de wereld van mijn toneelspel, zo nu en dan merk ik dat ik niet ben wie ik ben, maar dat ik ben wie ik denk dan anderen willen wie ik ben.
Is het mogelijk om helemaal jezelf te zijn zonder je aan te moeten passen, is er iemand die echt ziet wie ik ben? sluit ik mij te veel af van alles, en laat ik nooit mijn ware gevoelens zien?
Vraag.................
Ik weet niet goed wat hett is of waarom het is, maar ik lijk me op de een of andere manier niet meer thuis te voelen in mijn eigen omgeving.
Ik heb hele leuke en lieve vrienden, maar ik heb constant het gevoel dat ik er niet echt bij pas en mijn best moet doen om mee te kunnen gaan in gesprekken en omgang.
Soms zit ik erbij en weet ik niet meer wat ik moet doen of moet zeggen. Het voelt als een toneelstukje wat ik aan het opvoeren ben, alsof niemand echt weet wie ik echt ben.
Waarom doe ik dit soort dingen? ligt dit aan mij? Voel ik mij niet meer thuis in mijn vertrouwde omgeving, bij mijn vertrouwde mensen?
Ik weet ook niet hoe het komt, ik weet niet hoe ik er vanaf kom.
Op dit soort momenten wil ik altijd weg, zet ik vraagtekens bij vriendschappen en relaties. Ik zoek bevestiging, ik wil dat mensen mij echt leren kennen en mij aardig vinden om wie en hoe ik ben en niet om het toneelstukje wat ik opvoer.
Ik heb vaker last van dit soort momenten, het is als de droom die ik had toen ik klein was, de hele dag was een droom en als je 's nachts ging slapen begon de echte wereld pas.
Zo nu en dan komt mijn ware ik boven in de wereld van mijn toneelspel, zo nu en dan merk ik dat ik niet ben wie ik ben, maar dat ik ben wie ik denk dan anderen willen wie ik ben.
Is het mogelijk om helemaal jezelf te zijn zonder je aan te moeten passen, is er iemand die echt ziet wie ik ben? sluit ik mij te veel af van alles, en laat ik nooit mijn ware gevoelens zien?
Vraag.................
vrijdag 6 februari 2009
Lang gelee
Hey hallo!
Dat is wel even een verassing hè! Dat ik hier zomaar weer even kom schrijven.
Persoonlijk vond ik het de hoogste tijd, want ja wees eerlijk jullie misten mijn geweldige fantastische entertainende stukjes natuurlijk ontzettend erg!
Laat ik eerlijk zijn, ik ben nooit goed geweest in het bij houden van een dagboek, ik begon altijd heel enthousiast maar na een paar dagen, soms weken stopte ik ermee en dan gingen er weer jaren overheen voordat ik mijn dagboek weer eens in keek. Ja ik had wel een dagboek, je kan natuurlijk ook zeggen dat ik milieu bewust was en niet te veel papier wilde verspillen, maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik mijn hele jeugd met 1 dagboek heb gedaan uit pure luiheid.
Wat voegt het nou ook eigenlijk toe? Ik bedoel je schrijft er wat in wat niemand anders mag lezen, het is immers privé, maar als je het dan jaren later weer inkijkt dan heb je geen idee wie die jongen ook al weer was of waarom je boos was op ej vriendin.
Als ik nou een moordenares zou zijn, of een spionne kijk dan zou het spannend zijn, dan zouden ze aan de hand van mijn dagboeken mijn levens geschiedenis kunnen achterhalen en mij volledig kunnen analyseren en mij zo vervolgen in een proces veroordelen!
Ik ratel door, maar waar het op neer komt is dat ik dus niet zo goed ben in het consequent bij houden van dagboeken, en dus ook blogs, wat toch zonde is gezien ik genoeg zinloze informatie de wereld in wil gooien. Van die dingen waar je niks aan hebt en ook niks mee kan.
En toch lezen jullie mee, daar voor mijn waardering!
Ik zal mijn best doen om deze pagina wat beter te onderhouden, en mijn fantasie en belevenissen weer eens netjes op digitaal papier te zetten!
Dat is wel even een verassing hè! Dat ik hier zomaar weer even kom schrijven.
Persoonlijk vond ik het de hoogste tijd, want ja wees eerlijk jullie misten mijn geweldige fantastische entertainende stukjes natuurlijk ontzettend erg!
Laat ik eerlijk zijn, ik ben nooit goed geweest in het bij houden van een dagboek, ik begon altijd heel enthousiast maar na een paar dagen, soms weken stopte ik ermee en dan gingen er weer jaren overheen voordat ik mijn dagboek weer eens in keek. Ja ik had wel een dagboek, je kan natuurlijk ook zeggen dat ik milieu bewust was en niet te veel papier wilde verspillen, maar eerlijkheid gebied te zeggen dat ik mijn hele jeugd met 1 dagboek heb gedaan uit pure luiheid.
Wat voegt het nou ook eigenlijk toe? Ik bedoel je schrijft er wat in wat niemand anders mag lezen, het is immers privé, maar als je het dan jaren later weer inkijkt dan heb je geen idee wie die jongen ook al weer was of waarom je boos was op ej vriendin.
Als ik nou een moordenares zou zijn, of een spionne kijk dan zou het spannend zijn, dan zouden ze aan de hand van mijn dagboeken mijn levens geschiedenis kunnen achterhalen en mij volledig kunnen analyseren en mij zo vervolgen in een proces veroordelen!
Ik ratel door, maar waar het op neer komt is dat ik dus niet zo goed ben in het consequent bij houden van dagboeken, en dus ook blogs, wat toch zonde is gezien ik genoeg zinloze informatie de wereld in wil gooien. Van die dingen waar je niks aan hebt en ook niks mee kan.
En toch lezen jullie mee, daar voor mijn waardering!
Ik zal mijn best doen om deze pagina wat beter te onderhouden, en mijn fantasie en belevenissen weer eens netjes op digitaal papier te zetten!
zondag 2 maart 2008
Vreemd
Ik ken hem niet, althans niet echt.
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
En toch, toch is het interessant, toch kan ik niet wachten om hem te spreken, het teken dat hij er is.
Een bericht te ontvangen zonder dat hij er is, maar wat hij stiekem in mijn afwezigheid heeft achter gelaten.
Ik ken hem niet, althans niet echt.
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
Het is spannend, boeiend en interessant, het intrigeert, prikelt en zorgt ervoor dat je meer wil. Maar wat nu als ik je zou ontmoeten wat nu als ik je zou horen, spreken zou leren kennen. Blijft het leuk, blijft het spannend? Blijft het zo, zo als het is?
Ik ken hem niet, althans niet echt.
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
En dat houden we maar even zo!
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
En toch, toch is het interessant, toch kan ik niet wachten om hem te spreken, het teken dat hij er is.
Een bericht te ontvangen zonder dat hij er is, maar wat hij stiekem in mijn afwezigheid heeft achter gelaten.
Ik ken hem niet, althans niet echt.
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
Het is spannend, boeiend en interessant, het intrigeert, prikelt en zorgt ervoor dat je meer wil. Maar wat nu als ik je zou ontmoeten wat nu als ik je zou horen, spreken zou leren kennen. Blijft het leuk, blijft het spannend? Blijft het zo, zo als het is?
Ik ken hem niet, althans niet echt.
Ik heb hem gezien, zonder hem ooit ontmoet te hebben.
Ik heb met hem gesproken zonder ooit zijn stem te hebben gehoord horen.
En dat houden we maar even zo!
dinsdag 12 februari 2008
Valentijn
Als single vrouw kan ik weinig met valentijn. Wat moet je er ook mee?
Je wordt dood gegooit met stelletjes die verliefd zitten, staan, lopen of liggen te doen, je wordt weer eens met je neus op het feit gedrukt dat jij nog single bent.
En ja natuurlijk is dat ook leuk, je hoeft met niemand rekening te houden, je kan doen en laten waar je zin in hebt. Maar stiekum wil jij dan toch ook die ene man waar je lekker tegen aan kan kruipen en die wil weten hoe je dag was. Een man die oprecht in je geintereseerd is en die graag bij jou wil zijn ondanks je nukken.
En dan krijg je valentijnsdag.
Het is een dag waarop iedereen zijn of haar liefde aan elkaar betuigd, ja hoor je dat dan niet het hele jaar door te doen?
Met valentijn heb je de kans om die ene man (of in in sommige gevallen vrouw) te laten zien dat je hem leuk vindt. Waarom niet op een andere dag?
Er komen bij dat soort initiatieven alleen maar gedachtes aan mijn pubertijd naar boven. Je weet wel wanneer je 8 bent en verliefd op de jongen een klas hoger.
Nee valentijn is nooit aan mij besteed geweest, als ik verliefd ben of gek op iemand heb ik niet die ene dag nodig om hem dat te laten weten, dat weet hij dan elke dag van het jaar.
Je wordt dood gegooit met stelletjes die verliefd zitten, staan, lopen of liggen te doen, je wordt weer eens met je neus op het feit gedrukt dat jij nog single bent.
En ja natuurlijk is dat ook leuk, je hoeft met niemand rekening te houden, je kan doen en laten waar je zin in hebt. Maar stiekum wil jij dan toch ook die ene man waar je lekker tegen aan kan kruipen en die wil weten hoe je dag was. Een man die oprecht in je geintereseerd is en die graag bij jou wil zijn ondanks je nukken.
En dan krijg je valentijnsdag.
Het is een dag waarop iedereen zijn of haar liefde aan elkaar betuigd, ja hoor je dat dan niet het hele jaar door te doen?
Met valentijn heb je de kans om die ene man (of in in sommige gevallen vrouw) te laten zien dat je hem leuk vindt. Waarom niet op een andere dag?
Er komen bij dat soort initiatieven alleen maar gedachtes aan mijn pubertijd naar boven. Je weet wel wanneer je 8 bent en verliefd op de jongen een klas hoger.
Nee valentijn is nooit aan mij besteed geweest, als ik verliefd ben of gek op iemand heb ik niet die ene dag nodig om hem dat te laten weten, dat weet hij dan elke dag van het jaar.
woensdag 6 februari 2008
anti blond!
Wat is het toch, ik snap het niet!
Technisch gezien is een blonde haarkleur een genetische afwijking, een mutatie, iets wat dus helemaal fout is gegaan.
Waar normaal genetische afwijkingen worden gemeden en ontweken lijkt de afwijking blond juist aan te trekken, en ik snap dat niet.
Ik een intelligente, spontane, lieve, zorgzame welbespraakte brunette ben toch ook gewoon leuk. Maar altijd trekken mannen als motten naar een lamp naar die vervelende opgedirkte sloerieige blondjes. En ik snap het niet.
Er zijn natuurlijk enkele uitzonderingen, zoals mijn vriendinnetjes maar die zijn gewoon leuk ondanks dat ze blond zijn. Want zij kunnen er ook niks aan doen dat ze als afwijking geboren zijn.
Maar waarom is een brunette vaak minder interessant als een blonde perioxide sloerie? Waarom hebben brunettes altijd het gevoel dat als ze er dan ook maar blondering in mikken ze er dan wel bij horen? Oke ik overdrijf! Maar nee ik snap het niet!
Daarom ben ik volledig anti blond! Blond is fout, lelijk, vaak uitgedrogd en gaat gepaard met veel makeup! Nee ik haat blond en daarom ben ik anti blond!
Zij die zijn vergeven: Manon omdat ze mijn beste vriendinnetje is, Kim omdat ze mijn grote nicht is, Sabine omdat ze lief is. Indien ik iemand vergeten ben die in deze categorie hoort te staan let me know!
Technisch gezien is een blonde haarkleur een genetische afwijking, een mutatie, iets wat dus helemaal fout is gegaan.
Waar normaal genetische afwijkingen worden gemeden en ontweken lijkt de afwijking blond juist aan te trekken, en ik snap dat niet.
Ik een intelligente, spontane, lieve, zorgzame welbespraakte brunette ben toch ook gewoon leuk. Maar altijd trekken mannen als motten naar een lamp naar die vervelende opgedirkte sloerieige blondjes. En ik snap het niet.
Er zijn natuurlijk enkele uitzonderingen, zoals mijn vriendinnetjes maar die zijn gewoon leuk ondanks dat ze blond zijn. Want zij kunnen er ook niks aan doen dat ze als afwijking geboren zijn.
Maar waarom is een brunette vaak minder interessant als een blonde perioxide sloerie? Waarom hebben brunettes altijd het gevoel dat als ze er dan ook maar blondering in mikken ze er dan wel bij horen? Oke ik overdrijf! Maar nee ik snap het niet!
Daarom ben ik volledig anti blond! Blond is fout, lelijk, vaak uitgedrogd en gaat gepaard met veel makeup! Nee ik haat blond en daarom ben ik anti blond!
Zij die zijn vergeven: Manon omdat ze mijn beste vriendinnetje is, Kim omdat ze mijn grote nicht is, Sabine omdat ze lief is. Indien ik iemand vergeten ben die in deze categorie hoort te staan let me know!
Abonneren op:
Posts (Atom)